Dowódcy synchronizują zegarki. Na most wbiec mamy bez względu na wszystko o godzinie 13:15...



Bunkerkanonen am Albertkanal - 3,7 cm Pak w walce z bunkrami nad Kanałem Alberta



Kalendarz imprez grupy



[Rozmiar: 20611 bajtów]


Autorzy Autorzy Autorzy Bibliografia Marsze Galeria
[Rozmiar: 2610 bajtów]
Rekrutacja




HISTORIA
[Rozmiar: 6649 bajtów]

[Rozmiar: 1737 bajtów]   [Rozmiar: 1939 bajtów][Rozmiar: 2586 bajtów]

   3. Dywizja Pancerna została utworzona 15 października 1935 r. w Wünsdorf niedaleko Berlina z Pz. Rgt. 5, Pz. Rgt. 6 oraz pruskich ochotników. Nazywana była „Dywizją Niedźwiedzia”, gdyż w późniejszym okresie przyjęła ona za swój emblemat sylwetkę niedźwiedzia stojącego na tylnych łapach – symbol i herb Berlina.

Czołgista z Pz. Rgt. 6
   6 października 1936 r. w Garnizonie Rathenow, Okręg Wojskowy III, powstał Pionier-Bataillon 39, przyporządkowany 3. Dywizji Pancernej. Przy jego tworzeniu wykorzystano Pionier-Bataillon 9 należący do 9. Dywizji Pancernej oraz Pionier-Bataillon 44 Heerstruppe (jednostek armijnych). Jego jednostką zapasową był Pionier-Ersatz-Bataillon 3 w Brandenburgu, utworzony 26 sierpnia 1939 r. w Okręgu Wojskowym III.


   3. Dywizja Pancerna zaznaczyła swój udział w wojnie domowej w Hiszpanii szkoląc, na przełomie 1937 i 1938 r., kadry Pz. Abt. 88, walczącego po stronie generała Franco. Wzięła także czynny udział w Anschlussie Austrii.

Kampania wrześniowa 1939 r.
W 1939 r. 3. Dywizja Pancerna weszła, wraz z 2. i 20. Zmotoryzowaną Dywizją Piechoty, w skład XIX Korpusu zwanego Befestigungsstab Pommern (Sztab Fortyfikacyjny Pomorze) dowodzonego przez Heinza Guderiana.    Zadaniem XIX Korpusu było sforsowanie Brdy między Sępólnem Krajeńskim i Chojnicami i wyjście nad Wisłę. Manewr ten miał na celu odcięcie i zniszczenie związków polskich stojących w tzw. korytarzu polskim.
   31 sierpnia 3. Dywizja Pancerna, pod dowództwem gen. Geyra von Schweppenburga, stała na prawym skrzydle Korpusu. Miała za zadanie posuwać się między rzeczkami Sępolna i Kamionka ku Brdzie, przekroczyć ją na wschód od Pruszcza, a następnie wyjść nad Wisłę koło Świecia. Punkt ciężkości natarcia XIX Korpusu leżał na kierunku natarcia 3. Dywizji Pancernej.
   1 września o godz. 4.45 Korpus w rozwiniętym szyku bojowym przekroczył jednocześnie granicę.
   Do pierwszego starcia z siłami polskimi doszło na północ od Sępolna. 3. Brygada Pancerna trafiła tu na słaby opór Polaków. Do poważniejszego boju doszło pod Wielką Klonią. Tutaj czołgi 3. Dywizji Pancernej trafiły na polskie działa ppanc., które oddały kilka celnych strzałów.
   Czoło 3. Dywizji Pancernej wyszło nad Brdę między Pruszczem i Małą Klonią. Drugi brzeg był słabo osadzony. Polacy podpalili most na Brdzie na wschód od Pruszcza, lecz ogień został ugaszony przez Niemców. W tej sytuacji 3. batalion motocyklowy przeprawił się przez rzekę na łodziach gumowych. Gdy był już na drugim brzegu przez most ruszyły czołgi. Wzięły one do niewoli broniącą się kompanię kolarzy z minimalnymi stratami. Natychmiast podciągnięto na drugi brzeg wszystkie dostępne jednostki w celu utworzenia przyczółka. 3. batalion rozpoznawczy czołgów otrzymał rozkaz przejścia przez Bory Tucholskie i wyjścia nad Wisłę w okolicy Świecia oraz rozpoznać główne siły polskie oraz ewentualne odwody.
   W ciągu nocy 3. Dywizja Pancerna osiągnęła swój cel natarcia - Świekatowo, a 3. batalion czołgów wyszedł nad Wisłę. Przez nieostrożność poniósł jednak dotkliwe straty w oficerach w majątku Poledno koło Świecia.
   2 września główne siły 3. Dywizji Pancernej były podzielone przez Brdę i w tym położeniu zostały zaatakowane w ciągu przedpołudnia na wschodnim brzegu rzeki. Koło południa rozwinięto kontruderzenie, po czym, prowadząc walki leśne, Dywizja mogła posuwać się do przodu.
   W nocy 4 września Dywizja stanęła plecami do Wisły zamykając okrążonych Polaków. Między 6 a 8 września XIX Korpus przeprawiał się przez Wisłę w okolicy Gniewa. Dalszym zadaniem Korpusu było przejście przez Wiznę do Bugu i podążanie w kierunku Brześcia.
   11 września do 3. Dywizji Pancernej dociera pogłoska o możliwości okrążenia przez Polaków w okolicy Wysokiego Mazowieckiego. 3. batalion motocyklowy zawrócił i ruszył w kierunku Wysokiego, przychodząc z pomocą Guderianowi.
   12 września 3. Dywizja Pancerna dociera do Bielska, a 13 do Kamieńca, prowadząc rozpoznanie w kierunku Brześcia. 16 września, omijając Brześć od wschodu, posuwała się na Włodawę. 22 września Dywizję skierowano do Prus Wschodnich. Tam kończy kampanię, a XIX Korpus zostaje rozwiązany.

   Szlak bojowy 1940 - 1945 Po kampanii w Polsce 3. Dywizja Pancerna została przeniesiona do Niemiec celem uzupełnień. W maju 1940 r. wzięła udział w kampanii na froncie zachodnim, wchodząc w skład XVI Korpusu pod dowództwem gen. Hoepnera, a późnej w skład Grupy von Kleista. Walczyła na kanale Alberta, na południe od Brukseli oraz wzięła udział w ataku w kierunku Dunkierki. Po kampanii we Francji część jednostek 3. Dywizji Pancernej została oddana do sformowania 5. Dywizji Lekkiej Afrika Korps (Sztab 3 Panzerbrigade wraz z 5 Regimentem Pancernym, części PanzerjagerAbteilung 39, Panzernachrichtenabteilung 39, Panzer-Pionier-Bataillon 39, część jednostek służb sanitarnych i zaopatrzenia). Winston Churchil wspomina o tym fakcie w liście do prezydenta Roosevelta datowanym na 16 kwietnia 1941 r. pisząc o sytuacji w Afryce: "Oprócz Niemców są oczywiście także i Włosi, a z posiadanych przez nas informacji wynika, że Niemcy wysyłają lub planują wysłanie 3 dywizji pancernej z Sycylii" 1. Pod koniec roku Dywizja wysłana została z powrotem do Niemiec celem uzupełnień i przygotowań do operacji „Barbarossa”.
   W 1941 r. 3. Dywizja Pancerna wzięła udział w ataku na Rosję. Weszła w skład XXIV Korpusu Pancernego, Grupa Armii „Środek”. Pozycje wyjściowe zajmowała na północ od Kodnia, na szosie Brześć - Kobryń. Pierwszym jej zadaniem było zajęcie mostu w Kodniu, następnie brała udział w walkach toczonych między Białymstokiem i Mińskiem (tzw. „kocioł białostocki”). 4 lipca XXIV Korpus Pancerny wyszedł nad Dniepr i zajął nad nim przeprawy. Następnie brał udział w walkach o Kijów. Pod koniec roku 3. Dywizja Pancerna brała udział w walkach pod Tułą. Z 5 na 6 grudnia podjęto decyzje o przerwaniu natarcia i przejściu do obrony na skutek zagrożenia skrzydeł XXIV korpusu pancernego.
   Zima 1941/1942 to okres radzieckiej kontrofensywy. 3. Dywizja Pancerna toczyła walki w różnych miejscach, nie dopuszczając do przerwania frontu. W marcu 1942 r. została przeniesiona do południowego sektora frontu i weszła w skład 6. Armii. Brała udział w obronie Charkowa. W czerwcu 1942 r. wzięła udział w operacji „Blau” jako część XXXX Korpusu Pancernego. Dociera na Kaukaz, gdzie ponosi ciężkie straty w walkach w okolicy Mozdoku. W styczniu 1943 r. została ewakuowana z Kubania przez zamarznięte Morze Azowskie.
   Na początku 1943 r. I./Pz. Rgt. 6 ze składu 3. Dywizji Pancernej został odesłany do ojczyzny celem przezbrojenia na czołgi typu „Panther”. Przed powrotem do macierzystej jednostki wziął udział w walkach na froncie inwazyjnym w Normandii u boku Pz. Lehr – Division. W czerwcu 1943 r. 3. Dywizja Pancerna weszła w skład XXXXVIII Korpusu Pancernego, 4. Armia Pancerna, Grupa Armii „Południe” i wzięła udział w walkach na Łuku Kurskim. Na jesieni ponownie walczyła w okolicach Charkowa, a następnie wycofuje się nad Dniepr w okolicach Kijowa.
   Na przełomie 1943 i 1944 r. toczy bój o wyrwanie się z próby okrążenia w pobliżu Czerkasów. W maju / czerwcu 1944 r. toczy walki w rejonie Kiszyniowa w składzie 6. Armii, Grupa Południowa Ukraina. W lipcu 1944 r. zostaje przerzucona i dołączona do Grupy Armii Północna Ukraina. Toczy walki nad Wisłą w rejonie Kielc i Tarnowa. Następnie zostaje przetransportowana na północny wschód od Warszawy, gdzie toczy walki o zlikwidowanie sowieckiego przyczółka w okolicy Serocka. Na przełomie września i października została wycofana w okolice Nasielska na krótki odpoczynek i przegrupowanie. Na początku października ponownie walczy o zlikwidowanie przyczółka pod Serockiem, a od 12 zostaje wycofana w rejon Nasielska. Do końca października bierze udział w kontrnatarciach w małych grupach bojowych. Na początku grudnia 1944 r. zostaje przeniesiona do Prus Wschodnich jako rezerwa Grupy Armii Środek, a od 10 grudnia przerzucona i dołączona do Grupy Armii Południe.
   Do kwietnia 1945 r. toczy walki na Węgrzech, po czym zostaje przeniesiona do Austrii, gdzie poddaje się amerykanom. 9-10 maja 1945 r. trafia do obozu jenieckiego pod Mauerkirchen. Do końca lipca 1945 r. większość 3 Dywizji Pancernej została zwolniona do domów.

autor: Gunther

Patrz też:
-Przed nami wróg - epizod z walk w ZSRR (wrzesień/październik 1941 r.)
-Zajęcie mostu kolejowego na rzece Upa pod Tułą (1941 r.)
-Przekrocznie rzeki Manycz przez Pz.Pi.Btl. 39 (1942 r.)
  1. Winston S. Churchil, Druga Wojna Światowa, t. III, księga 1, Gdańsk, 1995, s. 211




Wśród bolszewików zapanowało zamieszanie. Miotacz ognia niósł do okopów śmierć...


3. Dywizja Pancerna została utworzona 15 października 1935 r. w Wünsdorf niedaleko Berlina. Nazywana była "Dywizją Niedźwiedzia"...



Stalingrad - reportaż radiowy o walkach miejskich z września 1942 r. w .mp3!



FmW 41 - powstanie, budowa, zastosowanie



Rakietnica Leuchtpistole LP-38


Śpiewnik saperski - ściągnij .mp3