Dowódcy synchronizują zegarki. Na most wbiec mamy bez względu na wszystko o godzinie 13:15...



Bunkerkanonen am Albertkanal - 3,7 cm Pak w walce z bunkrami nad Kanałem Alberta



Kalendarz imprez grupy



[Rozmiar: 20611 bajtów]


Autorzy Autorzy Autorzy Bibliografia Marsze Galeria
[Rozmiar: 2610 bajtów]
Rekrutacja


Kompania sanitarna - Polska 1939 r.

Punkt zbiorczy dla lekko rannych.
Sanitariusz na rowerze obok tablicy i flagi punktu zbiorczego dla lekko rannych, Polska 1939 r.
(fotografia z albumu pamiątkowego VII Armeekorps)

Terminologia:
Verwundetennest - punkt zbiorczy dla rannych, najbliżej pierwszej linii
Truppenverbandplatz (TVP) - punkt opatrunkowy
Wagenhalteplatz - punkt postoju środków transportu jednostek sanitarnych; do niego transportowano rannych z Truppenverbandplatz, następnie transportowani byli do Hauptverbandplatz; lekko ranni marszem pieszym udawali się bezpośrednio z TVP do punktu zbiorczego dla lekko rannych (Leichtverwundetensammelplatz)
Hauptverbandplatz (HVP) - główny punkt opatrunkowy; z niego odbywał się transport do szpitali polowych, lazaretów wojskowych bądź do pośrednich punktów transportu, tzw. Verwundetensammelstelle - punktów zbiorczych rannych (dworce itp.).
Truppenarzt - lekarz wojskowy, lekarz jednostki

Obok troski o rannych kompania sanitarna ma w boju także drugie, ważne zadanie: transport rannych z najbardziej wysuniętych stanowisk sanitarnych - Truppenverbandplatz - ewentualnie Verwundetennestern - do Hauptverbandplatz.

Główna trudność przy wypełnianiu tego zadania powstaje na początku bitwy. Kiedy zostaje wydany rozkaz urządzenia HVP, ogólnie niewiele wiadomo o położeniu pojedynczych TVP i o liczbie rannych w nich zgromadzonych. Aby nawiązać kontakt z Truppenarztami, pojechałem najpierw na motocyklu naprzód i wypytałem się o położenie stanowisk dowodzenia pułku i batalionów oraz TVPów. Zatrzymywałem jadące od czoła pojazdy i gońców motocyklowych i uzyskiwałem od nich informacje. Przy okazji spotkałem też sanitarkę, która kierowała się do HVP i mogła przekazać mi informację o położeniu jednego z TVP i liczbie rannych. Przy szerokości frontu i zmieniającym się biegu bitwy nie zawsze było jednak możliwe znalezienie wszystkich TVP. W związku z tym wiele razy musiałem się ograniczyć do wyznaczenia według uwarunkowań położenia i terenu punktu, do którego podciągałem mój pluton i stojące mi do dyspozycji, nie-terenowe sanitarki. Ten punkt musiał być dobrze osiągalny z możliwie wielu TVP. W tym miejscu transportowani od przodu ranni byli ładowani do sanitarek i transportowani do HVP. To było miejsce postoju pojazdów - tzw. Wagenhalteplatz. Jego położenie meldowałem lekarzowi dywizyjnemu (Divisionsarzt) i w ten sposób było ono podawane dalej do wiadomości pułkom, batalionom, a tym samym Truppenarztom.

Sanitariusz i noszowi
Sanitariusz z tornistrem i noszowi z noszami podążają za oddziałem, Polska 1939 r.
(fotografia z albumu pamiątkowego VII Armeekorps)

Szczególne trudności w Polsce sprawiały niedobre drogi. Z tego powodu punkt postoju pojazdów często nie mógł być wystarczająco wysunięty naprzód i odległość do TVP wynosiła kilka kilometrów. Cenną przysługę oddały w tych przypadkach Krankentragenfahrgeraete - wózki do transportowania noszy. Były dużym ułatwieniem dla noszowych, i umożliwiały szybkie odtransportowanie rannych nawet w bezdrożnym terenie. Oprócz tego przy pokonywaniu dużych odcinków częstokroć korzystaliśmy z polskich wozów konnych (niem. Panjewagen - określenie powstałe jeszcze podczas I wojny światowej; Wagen - wóz, "Panje" - od zwrotu woźniców "Panie"). Wiele tych pojazdów stało na Wagenhalteplatz trzymanych w gotowości do odtransportowania rannych i tworzyło połączenie z TVPami. Dlatego jednak, że ten sposób transportu wymagał wiele cennego czasu, który mógł być decydujący dla życia rannych, w wielu pilnych przypadkach Truppenaerzte działali samodzielnie i używali do transportu terenowych pojazdów osobowych i ciężarowych z oddziałów.

Sanitariusze niemieccy
Pojazdy o trakcji konnej należące do oddziałów sanitarnych, Polska 1939 r.
(fotografia z albumu pamiątkowego VII Armeekorps)

Najtrudniejsze były warunki w okolicy na południe od Modlina. HVP urządzony został w miejscowości Błonie. Wagenhalteplatz znajdował się najpierw w Lesznie, potem został przeniesiony do Grabiny i Lubca. Na północ od tych miejscowości przejechanie sanitarką i motocyklem najpierw nie było możliwe. Około 2 km na północ od Lubca ugrzęzłem moim motocyklem na zupełnie piaszczystej drodze. Kolejno zatrzymywałem kilka jadących naprzód pojazdów i zabierałem się z nimi. Tak około wieczora dotarłem do miejscowości Brzozowska, gdzie urządzony był TVP pewnego batalionu piechoty. Z powodu ognia artylerii wroga i braku środków transportu w nocy nie mogłem już wrócić do Wagenhalteplatz. Zostałem w Brzozowskiej i następnego ranka znalazłem bezpańskiego konia, na którym od tego momentu przez kilka dni lokalizowałem TVPlatze. Z pomocą tego konia i 10 wozów mogłem jednego z następnych dni przeszukać teren lesisty na północ od Starej Dąbrowy - zupełnie nie nadający się do jazdy naszymi pojazdami - w poszukiwaniu rannych.

Podsumowując, o transporcie rannych do HVP można powiedzieć, że główna trudność polegała na złym stanie dróg, szybkim przenoszeniu TVPów, jak i w często dużych odległościach pomiędzy TVPami a HVPami. Rozwiązanie tych trudności było możliwe tylko przy pomocniczym wykorzystaniu chłopskich wozów i ułatwione zostało dzięki współpracy wszystkich Truppenarztów.

źródło: "Kampferlebnisse aus dem Feldzug gegen Polen 1939", Berlin 1940
Tłumaczenie: Hainrich





Wśród bolszewików zapanowało zamieszanie. Miotacz ognia niósł do okopów śmierć...


3. Dywizja Pancerna została utworzona 15 października 1935 r. w Wünsdorf niedaleko Berlina. Nazywana była "Dywizją Niedźwiedzia"...



Stalingrad - reportaż radiowy o walkach miejskich z września 1942 r. w .mp3!



FmW 41 - powstanie, budowa, zastosowanie



Rakietnica Leuchtpistole LP-38


Śpiewnik saperski - ściągnij .mp3